Kalp çarpıntısında 4 kritik belirti… Bazen aniden hızlanan güçlü vuruşlar, bazen ritimdeki düzensizlikler ya da göğüste hafif bir çırpınma hissi genellikle aşina olunan durumlardır. Çarpıntının, kalp atışlarının normalden daha belirgin hissedilmesi olarak tanımlandığını belirten Anadolu Sağlık Ataşehir Tıp Merkezi’nden Kardiyoloji ve İç Hastalıkları Uzmanı Prof. Dr. Nevrez Koylan, “Stres, yoğun kafein alımı veya fiziksel efor sonrası ortaya çıkabilen bu semptom kişiden kişiye değişiklik gösterebilir. Saniyeler içinde kaybolabileceği gibi kimi zaman daha uzun sürebilir. Ağırlıklı olarak kendiliğinden sonlansa da herkesin çarpıntıyı farklı şekilde deneyimleyebileceği unutulmamalı” dedi.

Sigar gibi uyarıcılara dikkat

Kalp ritminin günlük yaşamda karşılaşılan birçok etkene duyarlı olduğunu vurgulayan Anadolu Sağlık Ataşehir Tıp Merkezi’nden Kardiyoloji ve İç Hastalıkları Uzmanı Prof. Dr.
Nevrez Koylan, “Yoğun stres, kaygı, panik hissi ya da güçlü duygusal dalgalanmalar kalp atışlarını hızlandırabilir. Aynı şekilde kahve, çay, enerji içecekleri ve sigara gibi uyarıcılar da
ritmi belirgin biçimde etkileyebilir. Fiziksel olarak zorlayıcı bir aktivitenin ardından yaşanan çarpıntı çoğu zaman doğal bir tepkiyken, hormonal değişimler de kalp atımlarının daha yoğun hissedilmesine neden olabilir. Uykusuzluk, bitkinlik, bazı ilaçların yan etkileri ya da vücudun susuz kalması da kalp ritminin normalden hızlı veya düzensiz algılanmasına zemin
hazırlayabilir” şeklinde konuştu.

Kalp problemlerine işaret ediyor

Prof. Dr. Nevrez Koylan, kalp çarpıntısının tek başına çoğu zaman kaygı uyandırmadığını ancak başka belirtilerle birlikte görüldüğünde altta yatan önemli bir kalp problemine işaret edebileceğini ve bu durumlarda hızlı tıbbi müdahalenin hayati olabileceğini dile getirdi.

Prof. Dr. Nevrez Koylan, dikkat edilmesi gereken dört önemli eşlikçi belirtiyi şöyle sıraladı

Göğüste ağrı Kalp çarpıntısıyla birlikte göğsün ortasında ya da sol tarafında ortaya çıkan sıkışma ya da baskı gibi hissettiren ağrı, kalp krizinin en belirgin uyarılarından biridir. Bu ağrı kimi zaman kola, boyuna, çeneye ya da sırta doğru yayılabilir.

Şiddetli baş dönmesi veya sersemlik hissi

Kalp ritminde meydana gelen ciddi bir bozulma, beynin kanlanmasını kısa süre için azaltabilir ve bu durum basit bir ayağa kalkma kararmasından çok daha ağır bir tabloya yol açabilir. Kişi şiddetli bir baş dönmesi, yoğun bir sersemlik yaşayabilir.

Bayılma (Senkop)

Kalp çarpıntısı esnasında ya da hemen ardından ortaya çıkan bilinç kaybı, en hızlı müdahale
gerektiren durumlardan biridir. Bayılma, beynin kan akışının ciddi ölçüde düştüğünü gösterir
ve yaşamı tehdit edebilecek bir ritim bozukluğunun işareti olabilir.

The post Kalp çarpıntısında 4 kritik belirti appeared first on DOCTORS BPM.

Sonra da öbür dünyaya göçer gideriz…

Ama bir bilgeliliğimiz vardır. Belki de bu bilgelik göçebe genlerimizin zorlamasından sürekli coğrafya değiştirmemizden gelir…

Bu Corona virüs belasıyla tanıştığımızdan beri huyumuz suyumuz değişir oldu; bilesiniz…

Hele şu sokağa çıkma yasağı yok mu? İşte o çok can sıkıntısı…

Milletçe heyecanlıyız…

Biz sade vatandaşlara af çıkacak mı, çıkmayacak mı?

Özellikle elleri öpülesi büyüklerimiz “Volta atabilmek için ”Malta”ya çıkabilecek mi?

Gençler ve genç sayıldığı için sokağa çıkamayan mini mini minikler oyun oynamak için oyun parkına gidebilecek mi?

18 yaşındaki genç arkadaşlarıyla biraz fiyaka yapabilecek mi?

Basit gibi geliyor ama aslında son derece önemli hayati konular bunlar…

Belki şimdi farkında değiliz ama yıl sonuna doğru yeni bir “baby boom” gerçeği ile yüzleşeceğiz…

Ve belki bir süre sonra sokağa doluşan içi öfke dolu gençleri göreceğiz…”

Ve en önemlisi büyüdüklerinde çevresiyle ilişki kurmada zorlanan çocuklarımız olacak.

Bu çocuklarda ileri yaşta büyük bir ihtimalle obsesif – kompülsif bozukluk (1) oluşacak…

Heyecanlıyız…Yaşlıların ve gençlerin ve de miniklerin “azadı” ile ilgi karar yakında açıklanacak…

”Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay, “Kazanımları kaybetmeden normale dönmeliyiz” diyor.

Tam doğru bir ifade değil…

Doğrusu “gerekli tüm  tedbirlerimizi alarak kayıplarımızı yerine koymak” olmalı.

Galiba siyaset ve bilim kurulu sosyal kayıpların farkında değil…

Dedik ya tababetle ilintimiz sadece eczane ve doktor arasında sıkışıp kalmış…

Ama canımız sıkıldı mı nereye varacağını da az çok kestirebiliriz…

Şimdi sokağa çıkamamanın ve aşırı hijyen baskısının oluşturduğu rahatsızlığın bir de “Google Amca”dan öğrendiğimiz tıbbı sonuçlarına bakalım.

Belki internetten tıbbı tespit mi yapılır; derseniz? Bunun bir zorunluluk olduğunu anlatmaya başlarız.

O da çok uzun sürecektir.

Ama biz yaşadığımızı biliriz ve derdinize her çeşit çareyi de ararız.

Şimdi konuya dönelim ve sokakla bu rahatsızlığın ilintileri ve nedenleri neymiş ona bakalım…

Son aylarda yaşadığımız telkinlerle bir ilintisi var mıymış; bilim insanlarının saptamaları ile görelim…

• Pislik veya mikrop bulaşmasından korkma,
• Başkasına zarar vermekten korkma,
• Hata yapmaktan korkma,
• Rezil olmaktan veya sosyal açıdan kabul edilemez bir şekilde davranmaktan korkma,
• Aşırı kuşku ve sürekli güvence ihtiyacı,
• Tekrar tekrar yıkanma, duş alma veya ellerini yıkama,
• El sıkışmayı veya kapı tokmağına dokunmayı reddetme

Nedeni tam olarak anlaşılmamış olsa da, araştırmalar biyolojik ve çevresel faktörlerin OKB ile ilişkili olabileceğini gösteriyormuş…

Bu Corona virüs vakasıyla ilgili bazı telkinlerde ve yasaklarda bulunurken, bu pencereden bakarak ifrada kaçtık mı kaçmadık mı bir düşünelim?

Yasaklara rağmen halkın ısrarla sokağa çıkmak istemesi bir bilinç altı direniş mi acaba?

İlginç… İlgililerin dikkatine sunulur…

Mehmet AYCAN

The post Doktor değiliz ama halimiz nicedir biliriz!.. appeared first on DOCTORS BPM.

Davranış biçimlerinde, anlama kapasitelerinde, yorumlama sınırsızlığında yaşanan köklü değişimlerin yanısıra, hızla artan nüfus, kentlileşmemişliğe rağmen kentte yaşama ama kentin ruhuna dahil olamama hali, eğitimde etiketin derinleşmenin önüne geçmesi, bilgiye erişimin bedelsizliği, kolaylığı ve bilginin kıymetsizleşmesi ve nihayet sanattan siyasete her yerde yaşanan erezyon, ortaya “cehaletin coşkulu zirve yapmışlığı”nı çıkardı. Buna bir de salgın hastalık halini alan “mış gibi yapma” fütursuzluğunun da eklenmesi ile ne güvenli alan kaldı ne de arkasına sığınılacak bir kimlik.   

Artık herkes doktor, hukukçu, öğretmen, bilim insanı, mühendis, sanatçı, antrenör. Herkes askeri uzman, herkes bir bilen ve her şeye hakkı olan durumunda. Hal böyle olunca, söyleyecek bir sözünüz, bir meseleniz, bir kriziniz varsa eğer, bilmelisiniz ki karşınızdaki herkes bir bilen durumunda ve siz bunların hepsi ile başa çıkmak durumundasınız. Değil mi ki o kazana bir kez düştünüz..

İşin vahim olan yanı kimse, eleştirisini, fikrini ya da muhteşem bilgisini yalnız muhatabı ile değil, ilgili ilgisiz, tanır tanımaz herkesle anında ve manipülasyonda sınır tanımaksızın paylaşıyor.

Geleneksel medya kuruluşları, geri dönüşü olmayan itibarsızlıkla, kokuşup çöplüğe dönerken, iletişim teknolojisi ile birlikte ortaya çıkan sosyal medya, herkes için bir yanıyla cennet diğer yanıyla cehennem olarak giriverdi hayatlara. Artık her şey burada. İtibarınız da satışınız da, yükselişiniz de çöküşünüz de, ifadeniz de ifadesizliğiniz de, kahramanlaşmanız da sefilleşmeniz de. Dolayısıyla iletişimi de krizi de yönetme becerisi artık burada. 

Herhangi bir fikri, deneyimi, duyumu paylaşma biçimleri, artık hem çok hızlı hem çok kolay, hem tanrısallaştırmaya açık hem yıkıcı bir duyguyla gömmeye. İçinde yaşanılan çağın koşullarının yarattığı duygudan olsa gerek, rekabet, paydaş ilişkileri, iş ve ilişki ortamları da en küçük olumsuzluğa karşı tahammülsüz, dayanıksız ve agresif bir yaklaşım sergilemekte.

Hal böyleyken, elbette varsa bir kriz, o krizin yönetimi ve iletişimi de daha önceki zamanlardan çok daha büyük hassasiyetle ele alınmayı ve hatta krizi günlük yönetimin parçası olarak görüp, hazır olmayı gerektiriyor. Zira artık kriz iletişiminin yönetimi, yalnızca kriz ile yüzleşince ya da kriz dönemlerinde aceleyle hayata geçirilecek bir iş değil.

İletişim, artık tüm kurum, kuruluş ya da şirketlerin daha en başta stratejik planlarının bir parçası olmak durumunda. Bir krizin ortaya çıkmasından bağımsız olarak ya da herhangi bir kriz konusuyla karşılaşılmasa dahi, iletişim, doğru içerik ve uygulamalarla yönetilmek zorunda.

Krizler elbette gelir geçer ancak verdikleri hasarla, bazen yıllar sonra bile yeniden karşılaşılabilinir. Kimi zaman yaşananların ve oluşan algıların hafızalardaki yeri, farkına bile varılmaksızın bireysel ya da kurumsal itibarın derin ve sessizce erezyona uğramasına neden olabilir.

Türkiye gibi, dünyanın bir başka ülkesinde pek de rastlanmayacak kadar yoğun ve hızlı değişen gündemle yaşanan bir ülkede, olup bitenler gelip geçti ve unutuldu sanılırken, bunun pek de öyle olmadığı durumlarla karşılaşmak mümkün. Kaldı ki insan hafızası unutabilir ancak dijital dünya her şeyi kayıtlarına alıyor. Velhasıl, kriz, iletişim ile birlikte yönetilmesi gereken bir meseledir, akıllarda kalsın.

Prof. Dr. Ali Murat VURAL

The post Manipülatif bir dünyada iletişimi ve krizi yönetmek appeared first on DOCTORS BPM.

Biraz derinlikli okuma yapan, aynı konuları farklı kaynaklarda biraz olsun araştıran ve bunu yaparken tarafsızlığını en üst düzeyde koruyan herkes rahatlıkla görebilir ki; Osmanlı’nın da Cumhuriyeti’nde en temel sorununu, “kadro” ve bu kadronun içinden çıkacağı “nitelikli insan kaynağı” oluşturmuştu.

Yönetilmesi gereken bir devlet, aşılması gereken binlerce sorun vardı ve bugün olduğu gibi dün de bu sorunlara başa çıkabilmenin en önemli unsurunu sahip olduğunuz nitelikli insan kaynağı oluşturuyordu.

Şurası çok açıktı ki ve halen de açıktır ki eğer elinizde bilgi birikimini iyi sağlamış, kişilik açısından güçlü, özgüvenli, soru soran, farklılıklardan ürkmeyen, ezikliği yaşam biçimine çevirmemiş, kendini doğru ifade edebilen insan kaynağınız varsa, bu kaynaktan çok iyi yönetici, sanatçı, siyasetçi, öğretmen, mühendis, doktor ve ekonomist de çıkar.

Osmanlı’nın elindeki nitelikli insan bakiyesi o kadar dar alanda ve o kadar sınırlıydı ki, dünya dönüşürken bu dönüşümü anlayıp, gereğini yapabilecek kadrolar oluşamıyordu. Dolayısıyla muhteşem bir imparatorluktan, dört bir yanı işgal edilmiş bir memlekete dönüşülüverdi.

Cumhuriyeti kuran o büyük lider de; bu dar ve sınırlı insan kaynağının tam içinden geldiği için, bu memleket hakikatini görmüş, bunun eksikliğini bütün acısıyla yaşamıştı. Kurtuluş’ta da kuruluşta da elindeki nitelikli insan kaynağının son derece farkındaydı. Büyük maceralara atılmamasının, zaferlerle iştahlanıp kaybedilenleri geri almanın peşine düşmemesinin en temel nedeni de işte bu, “nitelikli insan kaynağı” meselesiydi. (Kendini bilmek üstün bir meziyettir doğrusu.)

Bu hakikattir ki Cumhuriyet’in en temel hareketini de stratejisini de “kadro meselesi” oluşturmuştur. Nitelikli insan kaynağı oluşturmak ve o kaynağın içinden çıkacak kadrolarla gerek devletin, gerek özel sektörün gemisini yüzdürmekti amaç… Büyük zafer, ancak böyle kalıcı hale gelip yeni taçlanmalarla devam edecekti; çünkü. Varsa yoksa insan kaynağına yatırım yapılmasının nedeni buydu. Yapılan tüm devrimler de, eğitim kalkışması da bu nedenleydi.

Siyasal angajmanlardan bağımsız bakabilirseniz görürsünüz ki; esasen “Köy Enstitüleri” de “Halk Evleri” de bu çabanın devamıydı.

Pek çok iyi girişim katledildi, becerilemedi, sürdürülemedi. Bu ayrıca “derinlikli” tartışılmaya muhtaçtır. Ancak ilerleyen zamanla birlikte nitelikli insan kaynağı oluşturma işi, öylesine büyük siyasal oyun alanına, insan devşirme meselesine, niteliksiz olanların at koşturduğu bir “iş alanına” ama özellikle de “mış gibi” yapılan bir faaliyete dönüştü ki aradan geçen yıllarda ortaya çıka çıka hemen her konuda “mış gibi” yapan insan kitlesi çıktı.

Her konuda…

Elbette her şey o kadar da kötü gitmedi. Bu arada, kurumaya yüz tutmuş sahilden kurtulmayı başarmış “deniz yıldızları” ya da “dağlarda yanan tek tek ateşler” gibi, çok iyi insanlar çok iyi işler de yaptılar ve sayelerinde nitelikli insanların da oluşmasına yol verdiler, su verdiler, kol kanat gerdiler. Onlar zaten Cumhuriyete Kanat Gerenlerdi. Sayıları azdı ama vasıfsızlığa demir atmış büyük çoğunluk karşısında yapabilecekleri de sınırlıydı.

İşte bugün bu nitelikli ama çok sınırlı insan kaynağı ile nitelik arzetmeyen ama çok kalabalık bir kitlenin, toplumsal yarılmasını yaşıyoruz. Mesele şu ki bunların hepsi bizim insanımız. Bizim iyi, güzel insanlarımız. Halen daha içinde insanlık değerlerini fazlasıyla taşıyan insanlarımız.

Eğer bu değerler anlamında da bir yarılma yaşanırsa, işte o zaman gerçek bir felaket ile karşı karşıyayız demektir. Kültür değişir, zamanla farklılaşır. Ne var ki değerler çözülüp, ortadan ikiye yarılıyorsa, işte o zaman ağır ve yok edici bir hastalık her yeri sarmış demektir. Siyasete de ticarete de bir yerde dur demek gerekiyor, bu değerlerin sarsılmaması, hiç değilse değerlerde yarılma yaşamamamız adına…

Bu görev belirli kişilere ait değil, herkese ait bir görevdir.

Biline…

Prof. Dr. Ali Murat Vural 

The post Meselenin özü!.. Nitelikli kadrolara sahip olmaktı appeared first on DOCTORS BPM.