Aşılama sürecinin devam ederken öğrenciler ve öğretmenler ile veliler de COVID-19 virüsü nedeniyle endişeli. Okullarda ve öğrencilerin eğitim aldığı sınıflarda, “güvenli nefes alanı” oluşturarak COVID-19’dan korunmanın mümkün olduğunu belirten Froumann Yönetim Kurulu Başkanı Burak Yakupoğlu, “Bulunduğu kapalı ortam havasındaki COVID-19 virüsünü yüzde 99 oranında filtre ettiğini, Sağlık Bakanlığımızın izni ile yapılan üniversite testleriyle kanıtlayan Froumann Profesyonel Hava Temizleme cihazları, okullarda da virüslerden korunmak için son derece etkili çözüm sunuyor” dedi.

Okullarda COVID-19’dan korumak mümkün

Araştırmaların ısıtma-soğutma sistemlerinin, ortamdaki mevcut havayı mekan içinde dağıttığı için hijyenik olmadığını ve salgın hastalıların bulaşmasını artırdığını ortaya koyduğunu belirten Yakupoğlu, “Çocuklar, yaşlılar, şeker hastaları ve böbrek yetmezliği olan kişiler pandemi sürecinde çok risk altında. Ortam havalandırmasını iyileştirmek, bu süreçte virüslerden korunmak için kilit önem taşıyor” diye konuştu.

Burak Yakupoğlu sözlerini şöyle sürdürdü: “Avrupa Alerji Araştırma Merkezi (ECARF) tarafından da onaylanan ilk Türk markası olan Froumann tasarımlarında kullandığı H14 HEPA filtre sayesinde havadaki 0,3 mikron ve daha büyük tüm partikülleri ultra hassas filtreleme yaparak, yüzde 99,97 verimlilikte tutma özelliğine de sahip.”

The post Yüz yüze eğitim risk olmaktan çıkıyor appeared first on DOCTORS BPM.

Davranış biçimlerinde, anlama kapasitelerinde, yorumlama sınırsızlığında yaşanan köklü değişimlerin yanısıra, hızla artan nüfus, kentlileşmemişliğe rağmen kentte yaşama ama kentin ruhuna dahil olamama hali, eğitimde etiketin derinleşmenin önüne geçmesi, bilgiye erişimin bedelsizliği, kolaylığı ve bilginin kıymetsizleşmesi ve nihayet sanattan siyasete her yerde yaşanan erezyon, ortaya “cehaletin coşkulu zirve yapmışlığı”nı çıkardı. Buna bir de salgın hastalık halini alan “mış gibi yapma” fütursuzluğunun da eklenmesi ile ne güvenli alan kaldı ne de arkasına sığınılacak bir kimlik.   

Artık herkes doktor, hukukçu, öğretmen, bilim insanı, mühendis, sanatçı, antrenör. Herkes askeri uzman, herkes bir bilen ve her şeye hakkı olan durumunda. Hal böyle olunca, söyleyecek bir sözünüz, bir meseleniz, bir kriziniz varsa eğer, bilmelisiniz ki karşınızdaki herkes bir bilen durumunda ve siz bunların hepsi ile başa çıkmak durumundasınız. Değil mi ki o kazana bir kez düştünüz..

İşin vahim olan yanı kimse, eleştirisini, fikrini ya da muhteşem bilgisini yalnız muhatabı ile değil, ilgili ilgisiz, tanır tanımaz herkesle anında ve manipülasyonda sınır tanımaksızın paylaşıyor.

Geleneksel medya kuruluşları, geri dönüşü olmayan itibarsızlıkla, kokuşup çöplüğe dönerken, iletişim teknolojisi ile birlikte ortaya çıkan sosyal medya, herkes için bir yanıyla cennet diğer yanıyla cehennem olarak giriverdi hayatlara. Artık her şey burada. İtibarınız da satışınız da, yükselişiniz de çöküşünüz de, ifadeniz de ifadesizliğiniz de, kahramanlaşmanız da sefilleşmeniz de. Dolayısıyla iletişimi de krizi de yönetme becerisi artık burada. 

Herhangi bir fikri, deneyimi, duyumu paylaşma biçimleri, artık hem çok hızlı hem çok kolay, hem tanrısallaştırmaya açık hem yıkıcı bir duyguyla gömmeye. İçinde yaşanılan çağın koşullarının yarattığı duygudan olsa gerek, rekabet, paydaş ilişkileri, iş ve ilişki ortamları da en küçük olumsuzluğa karşı tahammülsüz, dayanıksız ve agresif bir yaklaşım sergilemekte.

Hal böyleyken, elbette varsa bir kriz, o krizin yönetimi ve iletişimi de daha önceki zamanlardan çok daha büyük hassasiyetle ele alınmayı ve hatta krizi günlük yönetimin parçası olarak görüp, hazır olmayı gerektiriyor. Zira artık kriz iletişiminin yönetimi, yalnızca kriz ile yüzleşince ya da kriz dönemlerinde aceleyle hayata geçirilecek bir iş değil.

İletişim, artık tüm kurum, kuruluş ya da şirketlerin daha en başta stratejik planlarının bir parçası olmak durumunda. Bir krizin ortaya çıkmasından bağımsız olarak ya da herhangi bir kriz konusuyla karşılaşılmasa dahi, iletişim, doğru içerik ve uygulamalarla yönetilmek zorunda.

Krizler elbette gelir geçer ancak verdikleri hasarla, bazen yıllar sonra bile yeniden karşılaşılabilinir. Kimi zaman yaşananların ve oluşan algıların hafızalardaki yeri, farkına bile varılmaksızın bireysel ya da kurumsal itibarın derin ve sessizce erezyona uğramasına neden olabilir.

Türkiye gibi, dünyanın bir başka ülkesinde pek de rastlanmayacak kadar yoğun ve hızlı değişen gündemle yaşanan bir ülkede, olup bitenler gelip geçti ve unutuldu sanılırken, bunun pek de öyle olmadığı durumlarla karşılaşmak mümkün. Kaldı ki insan hafızası unutabilir ancak dijital dünya her şeyi kayıtlarına alıyor. Velhasıl, kriz, iletişim ile birlikte yönetilmesi gereken bir meseledir, akıllarda kalsın.

Prof. Dr. Ali Murat VURAL

The post Manipülatif bir dünyada iletişimi ve krizi yönetmek appeared first on DOCTORS BPM.

Biraz derinlikli okuma yapan, aynı konuları farklı kaynaklarda biraz olsun araştıran ve bunu yaparken tarafsızlığını en üst düzeyde koruyan herkes rahatlıkla görebilir ki; Osmanlı’nın da Cumhuriyeti’nde en temel sorununu, “kadro” ve bu kadronun içinden çıkacağı “nitelikli insan kaynağı” oluşturmuştu.

Yönetilmesi gereken bir devlet, aşılması gereken binlerce sorun vardı ve bugün olduğu gibi dün de bu sorunlara başa çıkabilmenin en önemli unsurunu sahip olduğunuz nitelikli insan kaynağı oluşturuyordu.

Şurası çok açıktı ki ve halen de açıktır ki eğer elinizde bilgi birikimini iyi sağlamış, kişilik açısından güçlü, özgüvenli, soru soran, farklılıklardan ürkmeyen, ezikliği yaşam biçimine çevirmemiş, kendini doğru ifade edebilen insan kaynağınız varsa, bu kaynaktan çok iyi yönetici, sanatçı, siyasetçi, öğretmen, mühendis, doktor ve ekonomist de çıkar.

Osmanlı’nın elindeki nitelikli insan bakiyesi o kadar dar alanda ve o kadar sınırlıydı ki, dünya dönüşürken bu dönüşümü anlayıp, gereğini yapabilecek kadrolar oluşamıyordu. Dolayısıyla muhteşem bir imparatorluktan, dört bir yanı işgal edilmiş bir memlekete dönüşülüverdi.

Cumhuriyeti kuran o büyük lider de; bu dar ve sınırlı insan kaynağının tam içinden geldiği için, bu memleket hakikatini görmüş, bunun eksikliğini bütün acısıyla yaşamıştı. Kurtuluş’ta da kuruluşta da elindeki nitelikli insan kaynağının son derece farkındaydı. Büyük maceralara atılmamasının, zaferlerle iştahlanıp kaybedilenleri geri almanın peşine düşmemesinin en temel nedeni de işte bu, “nitelikli insan kaynağı” meselesiydi. (Kendini bilmek üstün bir meziyettir doğrusu.)

Bu hakikattir ki Cumhuriyet’in en temel hareketini de stratejisini de “kadro meselesi” oluşturmuştur. Nitelikli insan kaynağı oluşturmak ve o kaynağın içinden çıkacak kadrolarla gerek devletin, gerek özel sektörün gemisini yüzdürmekti amaç… Büyük zafer, ancak böyle kalıcı hale gelip yeni taçlanmalarla devam edecekti; çünkü. Varsa yoksa insan kaynağına yatırım yapılmasının nedeni buydu. Yapılan tüm devrimler de, eğitim kalkışması da bu nedenleydi.

Siyasal angajmanlardan bağımsız bakabilirseniz görürsünüz ki; esasen “Köy Enstitüleri” de “Halk Evleri” de bu çabanın devamıydı.

Pek çok iyi girişim katledildi, becerilemedi, sürdürülemedi. Bu ayrıca “derinlikli” tartışılmaya muhtaçtır. Ancak ilerleyen zamanla birlikte nitelikli insan kaynağı oluşturma işi, öylesine büyük siyasal oyun alanına, insan devşirme meselesine, niteliksiz olanların at koşturduğu bir “iş alanına” ama özellikle de “mış gibi” yapılan bir faaliyete dönüştü ki aradan geçen yıllarda ortaya çıka çıka hemen her konuda “mış gibi” yapan insan kitlesi çıktı.

Her konuda…

Elbette her şey o kadar da kötü gitmedi. Bu arada, kurumaya yüz tutmuş sahilden kurtulmayı başarmış “deniz yıldızları” ya da “dağlarda yanan tek tek ateşler” gibi, çok iyi insanlar çok iyi işler de yaptılar ve sayelerinde nitelikli insanların da oluşmasına yol verdiler, su verdiler, kol kanat gerdiler. Onlar zaten Cumhuriyete Kanat Gerenlerdi. Sayıları azdı ama vasıfsızlığa demir atmış büyük çoğunluk karşısında yapabilecekleri de sınırlıydı.

İşte bugün bu nitelikli ama çok sınırlı insan kaynağı ile nitelik arzetmeyen ama çok kalabalık bir kitlenin, toplumsal yarılmasını yaşıyoruz. Mesele şu ki bunların hepsi bizim insanımız. Bizim iyi, güzel insanlarımız. Halen daha içinde insanlık değerlerini fazlasıyla taşıyan insanlarımız.

Eğer bu değerler anlamında da bir yarılma yaşanırsa, işte o zaman gerçek bir felaket ile karşı karşıyayız demektir. Kültür değişir, zamanla farklılaşır. Ne var ki değerler çözülüp, ortadan ikiye yarılıyorsa, işte o zaman ağır ve yok edici bir hastalık her yeri sarmış demektir. Siyasete de ticarete de bir yerde dur demek gerekiyor, bu değerlerin sarsılmaması, hiç değilse değerlerde yarılma yaşamamamız adına…

Bu görev belirli kişilere ait değil, herkese ait bir görevdir.

Biline…

Prof. Dr. Ali Murat Vural 

The post Meselenin özü!.. Nitelikli kadrolara sahip olmaktı appeared first on DOCTORS BPM.